ಅಧ್ಯಾಯ 14 · ಶ್ಲೋಕ 19

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಈ ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಬಂಧನದಿಂದ ಪಾರಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದರ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುಣಗಳ ಕರ್ತೃತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯುವುದು. "ಯಾವಾಗ (`ಯದಾ`) ದ್ರಷ್ಟಾ (ವಿವೇಕಿಯಾದ ಸಾಧಕನು) (`ದ್ರಷ್ಟಾ`) ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ (`ಗುಣೇಭ್ಯಃ`) ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಕರ್ತೃವಲ್ಲ (`ನ ಅನ್ಯಂ ಕರ್ತಾರಂ`) ಎಂದು ಅನುಭವದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಾನೋ (`ಅನುಪಶ್ಯತಿ`), ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅತೀತನಾದವನನ್ನು (ಆತ್ಮನನ್ನು ಅಥವಾ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು) (`ಗುಣೇಭ್ಯಃ ಚ ಪರಂ`) ಅರಿಯುತ್ತಾನೋ (`ವೇತ್ತಿ`), ಆಗ ಅವನು (`ಸಃ`) ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು (ಮದ್ಭಾವವನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮಭಾವವನ್ನು) (`ಮದ್ಭಾವಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಅಧಿಗಚ್ಛತಿ`)." ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಕರ್ತೃವು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳೇ ಹೊರತು ತಾನು (ಆತ್ಮ) ಅಲ್ಲವೆಂದೂ, ಮತ್ತು ತಾನು ಈ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಅತೀತನಾದ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವೆಂದೂ ಅರಿತಾಗ, ಸಾಧಕನು ಗುಣಗಳ ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ, ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.