ಅಧ್ಯಾಯ 14 · ಶ್ಲೋಕ 17
ಸತ್ತ್ವಾತ್ಸಂಜಾಯತೇ ಜ್ಞಾನಂ ರಜಸೋ ಲೋಭ ಏವ ಚ |
ಪ್ರಮಾದಮೋಹೌ ತಮಸೋ ಭವತೋ„ಜ್ಞಾನಮೇವ ಚ ||
ಅರ್ಥ
ಸತ್ವಗುಣದಿಂದ ಜ್ಞಾನವು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ರಜೋಗುಣದಿಂದ ದುರಾಸೆಯು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಮತಿಭ್ರಮಣೆ ಮತ್ತು ಭ್ರಾಂತಿಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಅಜ್ಞಾನವೂ ಕೂಡ
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಮುಖ್ಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಸತ್ವಗುಣದಿಂದ (`ಸತ್ತ್ವಾತ್`) ಜ್ಞಾನವು (`ಜ್ಞಾನಂ`) ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ (`ಸಂಜಾಯತೇ`). ರಜೋಗುಣದಿಂದ (`ರಜಸಃ`) ಲೋಭವೂ (`ಲೋಭಃ ಏವ ಚ`) (ಹಾಗೂ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಅಶಾಂತಿ ಇತ್ಯಾದಿ) ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ತಮೋಗುಣದಿಂದ (`ತಮಸಃ`) ಪ್ರಮಾದ (ಅಜಾಗರೂಕತೆ) ಮತ್ತು ಮೋಹ (ಭ್ರಮೆ) (`ಪ್ರಮಾದಮೋಹೌ`) ಹಾಗೂ ಅಜ್ಞಾನವೂ (`ಅಜ್ಞಾನಂ ಏವ ಚ`) ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ (`ಭವತಃ`)." ಈ ಗುಣಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವ ಜ್ಞಾನ, ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
Banaka ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.