ಅಧ್ಯಾಯ 14 · ಶ್ಲೋಕ 16

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ (ಸಾತ್ವಿಕ) ಕರ್ಮದ (`ಸುಕೃತಸ್ಯ ಕರ್ಮಣಃ`) ಫಲವು (`ಫಲಂ`) ಸಾತ್ವಿಕವೂ (ಸುಖ, ಜ್ಞಾನ ರೂಪ) ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲವೂ (`ಸಾತ್ತ್ವಿಕಂ ನಿರ್ಮಲಂ`) ಆಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ (`ಆಹುಃ`). ಆದರೆ (`ತು`) ರಜೋಗುಣದ (ರಾಜಸಿಕ ಕರ್ಮದ) (`ರಜಸಃ`) ಫಲವು (`ಫಲಂ`) ದುಃಖವಾಗಿರುತ್ತದೆ (`ದುಃಖಂ`). ತಮೋಗುಣದ (ತಾಮಸಿಕ ಕರ್ಮದ) (`ತಮಸಃ`) ಫಲವು (`ಫಲಂ`) ಅಜ್ಞಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ (`ಅಜ್ಞಾನಂ`)." ಸಾತ್ವಿಕ ಕರ್ಮವು ಸುಖ, ಜ್ಞಾನ, ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ರಾಜಸಿಕ ಕರ್ಮವು ದುಃಖ, ಅಶಾಂತಿ, ಲೋಭಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ತಾಮಸಿಕ ಕರ್ಮವು ಅಜ್ಞಾನ, ಮೋಹ, ಆಲಸ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.