अध्याय 14 · श्लोक 16

कर्मणः सुकृतस्याहुः सात्त्विकं निर्मलं फलम्‌ । रजसस्तु फलं दुःखमज्ञानं तमसः फलम्‌ ॥ १४-१६ ॥

अर्थ

श्रेष्ठ (सात्त्विक) कर्माचे सात्त्विक अर्थात सुख, ज्ञान आणि वैराग्य इत्यादी निर्मळ फळ सांगितले आहे. राजस कर्माचे फळ दुःख तसेच तामस कर्माचे फळ अज्ञान सांगितले आहे. ॥ १४-१६ ॥

स्पष्टीकरण

श्लोक 16 चे पठण आपल्याला कृतींचे विविध गुण आणि त्यांच्या परिणामांबद्दल सांगते. या श्लोकात सात्त्विक, राजस आणि तामस या तीन मुख्य गुणांच्या कर्माच्या परिणामांची चर्चा केली आहे. सात्त्विक कर्म : या गुणाशी संबंधित कर्मांचे परिणाम शुद्ध आणि शुद्ध असतात. या कृतींमुळे सहसा आनंद, ज्ञान आणि वैराग्य (स्वरूप आणि भौतिक सुखांपासून अलिप्तता) प्राप्त होते. सात्विक कृती म्हणजे ज्या निःस्वार्थ असतात आणि इतरांच्या हितासाठी केल्या जातात. यामुळे व्यक्तीच्या आत्म्याला शांती मिळते आणि तो मानसिकदृष्ट्या संतुलित राहतो. राजसिक कर्म: या गुणाशी संबंधित कर्मांच्या परिणामामुळे दुःख आणि अशांतता येते. या कृती मुख्यतः स्वार्थ आणि तहानने प्रेरित असतात. राजसिक कर्म एखाद्या व्यक्तीला अधिक उत्साही, मेहनती, परंतु कधीकधी अस्वस्थ बनवू शकते. या क्रिया इच्छा आणि भौतिक लाभाची आसक्ती निर्माण करतात, परिणामी दुःख आणि चिंता निर्माण होतात. तामसिक कर्म: या गुणाशी संबंधित कर्मांचे परिणाम म्हणजे अज्ञान आणि अंधकार. तामसिक कर्म सहसा आळशीपणा, निष्काळजीपणा आणि आत्ममग्नतेकडे नेतो. या क्रिया माणसाला जीवनात अक्षम आणि दिशाहीन बनवू शकतात. या गुणाच्या कृतीमुळे, व्यक्तीचे मन कंटाळवाणेपणा आणि नकारात्मकतेने भरले जाते, ज्यामुळे त्याचा विकास थांबतो. अशा प्रकारे, श्लोक 16 आपल्याला हे समजायला लावतो की आपल्या कृती आणि त्यांच्या प्रेरणा आपल्या जीवनातील सुख-दु:ख आणि ज्ञान-अज्ञानाचे परिणाम ठरवतात. सात्विक कर्म सकारात्मक आणि शुद्ध परिणाम देते, तर रजस आणि तामस कर्म अनुक्रमे दुःख आणि अज्ञान जन्म देतात.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.