ಅಧ್ಯಾಯ 13 · ಶ್ಲೋಕ 23

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಪ್ರಕೃತಿ, ಪುರುಷ (ಜೀವಾತ್ಮ) ಮತ್ತು ಗುಣಗಳ ಈ ವಿವೇಕವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದರ ಫಲವೇ ಮೋಕ್ಷ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಯಾವನು (`ಯಃ`) ಹೀಗೆ (`ಏವಂ`) ಪುರುಷನನ್ನು (ಜೀವಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು) (`ಪುರುಷಂ`) ಮತ್ತು ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ (`ಗುಣೈಃ ಸಹ`) ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು (`ಪ್ರಕೃತಿಂ ಚ`) (ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ) ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ (`ವೇತ್ತಿ`), ಅವನು (`ಸಃ`) ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ (ಯಾವುದೇ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ) (`ಸರ್ವಥಾ ವರ್ತಮಾನಃ ಅಪಿ`) ಮತ್ತೆ (`ಭೂಯಃ`) ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಅಭಿಜಾಯತೇ`)." ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷರ ವ್ಯತ್ಯಾಸ, ಗುಣಗಳ ಕಾರ್ಯ, ಆತ್ಮನ ಅಕರ್ತೃತ್ವ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ಸಾಕ್ಷೀತ್ವವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಂಡವನು, ಅವನು ಯಾವುದೇ ಬಾಹ್ಯ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪುನರ್ಜನ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.