ಅಧ್ಯಾಯ 13 · ಶ್ಲೋಕ 18

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಕ್ಷೇತ್ರ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಜ್ಞೇಯಗಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಉಪಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಹೀಗೆ (`ಇತಿ`) ಕ್ಷೇತ್ರ (ದೇಹ/ಪ್ರಕೃತಿ) (`ಕ್ಷೇತ್ರಂ`), ಹಾಗೆಯೇ (`ತಥಾ`) ಜ್ಞಾನ (ಜ್ಞಾನ ಸಾಧನಗಳಾದ ಗುಣಗಳು) (`ಜ್ಞಾನಂ`) ಮತ್ತು ಜ್ಞೇಯ (ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಪರಬ್ರಹ್ಮ/ಪರಮಾತ್ಮ) (`ಜ್ಞೇಯಂ ಚ`) ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ (`ಸಮಾಸತಃ`) ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (`ಉಕ್ತಂ`). ನನ್ನ ಭಕ್ತನು (`ಮದ್ಭಕ್ತಃ`) ಇದನ್ನು (`ಏತತ್`) ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದು (`ವಿಜ್ಞಾಯ`), ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು (ಮದ್ಭಾವವನ್ನು, ನನ್ನ ಧಾಮವನ್ನು) (`ಮದ್ಭಾವಾಯ`) ಹೊಂದಲು ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ (`ಉಪಪದ್ಯತೇ`)." ಕ್ಷೇತ್ರ-ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ವಿವೇಕವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ಜ್ಞೇಯನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತ ಭಕ್ತನು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾನೆ, ಅಂದರೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.