ಅಧ್ಯಾಯ 13 · ಶ್ಲೋಕ 13

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಆ ಜ್ಞೇಯವಾದ ಬ್ರಹ್ಮವು (ಇಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ) ಹೇಗೆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅದು (`ತತ್`) ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳುಳ್ಳದ್ದು (`ಸರ್ವತಃ ಪಾಣಿಪಾದಂ`), ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುಖಗಳುಳ್ಳದ್ದು (`ಸರ್ವತಃ ಅಕ್ಷಿಶಿರೋಮುಖಂ`), ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಕಿವಿಗಳುಳ್ಳದ್ದು (`ಸರ್ವತಃ ಶ್ರುತಿಮತ್`). ಲೋಕದಲ್ಲಿ (`ಲೋಕೇ`) ಎಲ್ಲವನ್ನೂ (`ಸರ್ವಂ`) ಆವರಿಸಿ (`ಆವೃತ್ಯ`) ನೆಲೆಸಿದೆ (`ತಿಷ್ಠತಿ`)." ಪರಮಾತ್ಮನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಕಾರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತನಲ್ಲ. ಅವನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಕೈ, ಕಾಲು, ಕಣ್ಣು, ಮುಖ, ಕಿವಿಗಳಿವೆ ಎಂದು ರೂಪಕವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವನು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನು.