ಅಧ್ಯಾಯ 12 · ಶ್ಲೋಕ 5

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ನಿರ್ಗುಣೋಪಾಸನೆಯ ಮಾರ್ಗವು ಉತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಿದರೂ, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದುದು ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅವ್ಯಕ್ತದಲ್ಲಿ (ನಿರಾಕಾರ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ) (`ಅವ್ಯಕ್ತ`) ಆಸಕ್ತವಾದ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳ (`ಆಸಕ್ತಚೇತಸಾಂ`) ಅವರಿಗೆ (`ತೇಷಾಂ`) ಕ್ಲೇಶವು (ಕಷ್ಟವು) (`ಕ್ಲೇಶಃ`) ಅಧಿಕತರವಾಗಿರುತ್ತದೆ (ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ) (`ಅಧಿಕತರಃ`). ಏಕೆಂದರೆ (`ಹಿ`) ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ಮಾರ್ಗವು (ನಿರಾಕಾರ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸೇರುವ ಮಾರ್ಗ) (`ಅವ್ಯಕ್ತಾ ಗತಿಃ`) ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಂದ (ದೇಹಾಭಿಮಾನವುಳ್ಳ ಜೀವಿಗಳಿಂದ) (`ದೇಹವದ್ಭಿಃ`) ದುಃಖದಿಂದ (ಬಹು ಪ್ರಯಾಸದಿಂದ) (`ದುಃಖಂ`) அடையಲ್ಪಡುತ್ತದೆ (`ಅವಾಪ್ಯತೇ`)." ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ, ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ, ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತ, ನಿರಾಕಾರ, ನಿರ್ಗುಣ ತತ್ವವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಲೇಶದಾಯಕ. ಸಗುಣ ರೂಪವು ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಾದ ಆಲಂಬನವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.