ಅಧ್ಯಾಯ 12 · ಶ್ಲೋಕ 4

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ನಿರ್ಗುಣ ಬ್ರಹ್ಮನ ಉಪಾಸಕರು ಹೇಗೆ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಗತಿ ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "...ಅವರು ಇಂದ್ರಿಯ ಸಮೂಹವನ್ನು (`ಇಂದ್ರಿಯಗ್ರಾಮಂ`) ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಗ್ರಹಿಸಿ (`ಸಂನಿಯಮ್ಯ`), ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ (`ಸರ್ವತ್ರ`) ಸಮವಾದ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರಾಗಿ (`ಸಮಬುದ್ಧಯಃ`) (ಇಷ್ಟ-ಅನಿಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ, ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಚಿತ್ತರಾಗಿ), ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ (`ಸರ್ವಭೂತಹಿತೇ`) ಆಸಕ್ತರಾಗಿ (`ರತಾಃ`), ಅವರೂ (`ತೇ`) ನನ್ನನ್ನೇ (`ಮಾಂ ಏವ`) ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ (`ಪ್ರಾಪ್ನುವಂತಿ`)." ನಿರಾಕಾರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಉಪಾಸಕರು ಕೂಡ ಕಠಿಣವಾದ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ಸಮದರ್ಶಿತ್ವ ಮತ್ತು ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣದ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರೂ ಸಹ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನೇ (ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ) ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಗುರಿ ಒಂದೇ ಆದರೂ, ಮಾರ್ಗ ಬೇರೆ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ.