ಅಧ್ಯಾಯ 12 · ಶ್ಲೋಕ 6

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಈಗ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸಗುಣ ರೂಪದ ಆರಾಧಕರ (ಭಕ್ತರ) ಸಾಧನಾ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ (ಶ್ಲೋಕ 6-7). "ಆದರೆ (`ತು`) ಯಾರು (`ಯೇ`) ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ (`ಸರ್ವಾಣಿ ಕರ್ಮಾಣಿ`) ನನ್ನಲ್ಲಿ (`ಮಯಿ`) ಅರ್ಪಿಸಿ (`ಸಂನ್ಯಸ್ಯ`), ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮ ಗತಿಯೆಂದು ನಂಬಿ (`ಮತ್ಪರಾಃ`), ಅನನ್ಯವಾದ (ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವೂ ಇಲ್ಲದ) ಯೋಗದಿಂದಲೇ (ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದಲೇ) (`ಅನನ್ಯೇನ ಏವ ಯೋಗೇನ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ (`ಧ್ಯಾಯಂತಃ`) ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ (`ಉಪಾಸತೇ`)... (ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ)." ಇಲ್ಲಿ ಭಗವದರ್ಪಿತ ಕರ್ಮ, ಭಗವಂತನೇ ಪರಮ ಗುರಿ ಎಂಬ ನಿಷ್ಠೆ, ಏಕಾಗ್ರವಾದ ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಉಪಾಸನೆ - ಇವು ಸಗುಣ ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿವೆ.