ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 47

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತಾನು ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದು ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ವಿಶೇಷ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಅರ್ಜುನ! ಪ್ರಸನ್ನನಾದ (`ಪ್ರಸನ್ನೇನ`) ನನ್ನಿಂದ (`ಮಯಾ`) ನಿನಗೆ (`ತವ`) ನನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ (`ಆತ್ಮಯೋಗಾತ್`) ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ರೂಪವು (`ಇದಂ ರೂಪಂ ಪರಂ`) ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು (`ದರ್ಶಿತಂ`). ತೇಜೋಮಯವಾದ (`ತೇಜೋಮಯಂ`), ಅನಂತವಾದ (`ಅನಂತಂ`), ಆದ್ಯವಾದ (ಮೂಲವಾದ) (`ಆದ್ಯಂ`) ನನ್ನ (`ಮೇ`) ಯಾವ ಈ ರೂಪವನ್ನು (`ಯತ್`) ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ (`ತ್ವದನ್ಯೇನ`) ಹಿಂದೆ ನೋಡಿಲ್ಲ (`ನ ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಂ`)." ವಿಶ್ವರೂಪ ದರ್ಶನವು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದುದು. ಕೇವಲ ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಈ ಅದ್ಭುತ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಅರ್ಜುನನ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.