અધ્યાય 11 · શ્લોક 46
કિરીટિનં ગદિનં ચક્રહસ્તમિચ્છામિ ત્વાં દ્રષ્ટુમહં તથૈવ ।
તેનૈવ રૂપેણ ચતુર્ભુજેન સહસ્રબાહો ભવ વિશ્વમૂર્તે ॥૪૬॥
અર્થ
હે હજારભુજાવાળા ! હે વિશ્વમૂર્તિ ! આપને મુકુટધારી, હાથમાં ગદા- ચક્ર ધારણ કરેલા જોવાની મારી ઈચ્છા છે. માટે આપ પહેલાં ની જેમ ચતુર્ભુજ સ્વરૂપ વાળા થવાની કૃપા કરો.(૪૬)
ભાષ્ય
અર્જુન હવે સ્પષ્ટપણે જણાવે છે કે તે ભગવાનનું કયું રૂપ જોવા માંગે છે. "હું (`અહम्`) આપને (`ત્વાम्`) તે જ રીતે (`તથા એવ`) મુકુટ ધારણ કરેલા (`કિરીટિનम्`), ગદા ધારણ કરેલા (`ગદિનम्`) અને હાથમાં ચક્ર ધારણ કરેલા (`ચક્રહસ્તम्`) જોવા ઇચ્છું છું (`ઇચ્છામિ દ્રષ્ટુम्`)." આ ભગવાન વિષ્ણુનું પરિચિત, ચતુર્ભુજ, સૌમ્ય રૂપ છે, જે અર્જુને પહેલાં પણ જોયું હશે અને જે તેને પ્રિય છે. તેથી તે વિનંતી કરે છે: "હે સહસ્રબાહો! (હજારો ભુજાઓવાળા - વિશ્વરૂપને સંબોધન) હે વિશ્વમૂર્તે! (વિશ્વ જેનું સ્વરૂપ છે તેવા ભગવાન) આપ તે જ ચતુર્ભુજ રૂપે (`તેન એવ રૂપેણ ચતુર્ભુજેન`) પ્રગટ થાઓ (`ભવ`)." ભલે વિશ્વરૂપ ભગવાનનું સત્ય સ્વરૂપ છે, પણ અર્જુન જેવા ભક્ત માટે ભગવાનનું સૌમ્ય, ચતુર્ભુજ કે દ્વિભુજ રૂપ વધુ આશ્વાસન આપનારું અને પ્રેમ કરવા યોગ્ય હોય છે. તે આ ભયાવહ વિરાટ સ્વરૂપમાંથી પાછા પરિચિત અને પ્રિય સ્વરૂપમાં આવવા વિનંતી કરે છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.