ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 4

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಬಯಕೆಯನ್ನು ವಿನಯದಿಂದ ಮುಂದಿಡುತ್ತಾನೆ. "ಪ್ರಭುವೇ! ಯೋಗೇಶ್ವರನೇ! ಆ (ನಿನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯ ರೂಪವನ್ನು) (`ತತ್`) ನಾನು (`ಮಯಾ`) ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯ (`ಶಕ್ಯಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ`) ಎಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸುವುದಾದರೆ (`ಯದಿ ಮನ್ಯಸೇ ಇತಿ`), ಹಾಗಾದರೆ (`ತತಃ`) ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ನೀನು (`ತ್ವಂ ಯೋಗೇಶ್ವರ`) ನಿನ್ನ (`ಆತ್ಮಾನಂ`) ಅವ್ಯಯವಾದ (ನಾಶರಹಿತವಾದ, ವಿಶ್ವರೂಪವಾದ) (`ಅವ್ಯಯಂ`) ಆ ರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ (`ಮೇ`) ತೋರಿಸು (`ದರ್ಶಯ`)." ತಾನು ಆ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯನೇ, ತನಗೆ ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಸಂಶಯ ಅರ್ಜುನನಿಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನು ತಾನು ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಆ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿನಂತಿಸುತ್ತಾನೆ. 'ಯೋಗೇಶ್ವರ' ಎಂಬ ಸಂಬೋಧನೆಯು, ಕೃಷ್ಣನು ಸಕಲ ಯೋಗಶಕ್ತಿಗಳ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದು, ಇಂತಹ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಸಮರ್ಥನೆಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.