અધ્યાય 11 · શ્લોક 4

ભાષ્ય

અર્જુનની વિનંતી અત્યંત વિનમ્ર છે. તે જાણે છે કે ભગવાનનું ઐશ્વર્ય રૂપ જોવું એ સામાન્ય જીવની ક્ષમતાની બહાર છે. તેથી તે કહે છે, "હે પ્રભો! જો (`યદિ`) આપ એમ માનતા હો (`મન્યસે`) કે તે રૂપ મારાથી જોવું શક્ય છે (`તત્ શક્યં મયા દ્રષ્ટુમ્ ઈતિ`), તો હે યોગેશ્વર! (સર્વ યોગના સ્વામી, જેમની શક્તિથી અશક્ય પણ શક્ય બને છે) આપ મને (`મે`) આપનું તે અવિનાશી સ્વરૂપ (`આત્માનમ્ અવ્યયમ્`) દેખાડો (`દર્શય`)." આમાં અર્જુનની યોગ્યતાનો નિર્ણય તે ભગવાન પર છોડે છે. તે જબરદસ્તી કરતો નથી, પણ ભગવાનની કૃપા અને સંમતિ પર આધાર રાખે છે. 'યોગેશ્વર' સંબોધન સૂચવે છે કે ભગવાન પાસે આવી દિવ્ય દ્રષ્ટિ આપવાની અને પોતાનું અદ્ભુત રૂપ પ્રગટ કરવાની શક્તિ છે.