ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 39

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನು ಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣನ ರೂಪವೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನೀನು (`ತ್ವಂ`) ವಾಯು (`ವಾಯುಃ`), ಯಮ (`ಯಮಃ`), ಅಗ್ನಿ (`ಅಗ್ನಿಃ`), ವರುಣ (`ವರುಣಃ`), ಚಂದ್ರ (`ಶಶಾಂಕಃ`), ಪ್ರಜಾಪತಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) (`ಪ್ರಜಾಪತಿಃ`) ಮತ್ತು ಪ್ರಪಿತಾಮಹನೂ (ಬ್ರಹ್ಮನ ತಂದೆಯೂ, ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲರ ಪೂರ್ವಜ) (`ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ ಚ`) ಆಗಿದ್ದೀಯೆ. ನಿನಗೆ (`ತೇ`) ಸಾವಿರ ಬಾರಿ (`ಸಹಸ್ರಕೃತ್ವಃ`) ನಮಸ್ಕಾರ (`ನಮಃ`), ನಮಸ್ಕಾರ (`ನಮಃ ಅಸ್ತು`). ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ (`ಪುನಃ ಚ`) ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ (`ಭೂಯಃ ಅಪಿ`) ನಮಸ್ಕಾರ (`ನಮಃ`), ನಮಸ್ಕಾರ (`ನಮಃ ಅಸ್ತು`)." ಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಭಗವಂತನ ವಿಭೂತಿಗಳೇ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅಪಾರವಾದ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಅರ್ಜುನನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ.