ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 35
ಸಂಜಯ ಉವಾಚ
ಏತತ್ ಶೃತ್ವಾ ವಚನಂ ಕೇಶವಸ್ಯ ಕೃತಾಂಜಲಿರ್ವೇಪಮಾನಃ ಕಿರೀಟೀ |
ನಮಸ್ಕೃತ್ವಾ ಭೂಯ ಏವಾಹ ಕೃಷ್ಣಂ ಸಗದ್ಗದಂ ಭೀತಭೀತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ||
ಅರ್ಥ
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು "ಕೇಶವನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅರ್ಜುನನು ಕೈಮುಗಿದು ನಡುಗುತ್ತ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ನಡುಗುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಭಯಭೀತನಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು"
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಸಂಜಯನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಕೇಶವನ (`ಕೇಶವಸ್ಯ`) ಈ ಮಾತನ್ನು (`ಏತತ್ ವಚನಂ`) ಕೇಳಿ (`ಶ್ರುತ್ವಾ`), ಕಿರೀಟಧಾರಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನು (`ಕಿರೀಟೀ`) ಕೈಮುಗಿದವನಾಗಿ (`ಕೃತಾಂಜಲಿಃ`), ನಡುಗುತ್ತಾ (`ವೇಪಮಾನಃ`), (ಭಗವಂತನಿಗೆ) ನಮಸ್ಕರಿಸಿ (`ನಮಸ್ಕೃತ್ವಾ`), ಬಹಳ ಭಯಗೊಂಡವನಾಗಿ (`ಭೀತಭೀತಃ`) ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ (`ಪ್ರಣಮ್ಯ`), ಗದ್ಗದಿತವಾದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ (`ಸಗದ್ಗದಂ`) ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ (`ಕೃಷ್ಣಂ`) ಮತ್ತೆ (`ಭೂಯಃ ಏವ`) ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು (`ಆಹ`)." ಭಗವಂತನ ವಿಶ್ವರೂಪದ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಅರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ಭಯ, ವಿಸ್ಮಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಭಾವಗಳನ್ನು ಉಕ್ಕಿಸಿದವು. ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿನೀತನಾಗಿ, ಗದ್ಗದಿತನಾಗಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಮುಂದಾದನು.
Banaka ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.