અધ્યાય 11 · શ્લોક 35
સંજય ઉવાચ ।
એતચ્છ્રુત્વા વચનં કેશવસ્ય કૃતાઞ્જલિર્વેપમાનઃ કિરીટી ।
નમસ્કૃત્વા ભૂય એવાહ કૃષ્ણં સગદ્ગદં ભીતભીતઃ પ્રણમ્ય ॥૩૫॥
અર્થ
સંજય બોલ્યા ભગવાન કેશવના આ વચનો સાંભળી, બે હાથ જોડી, સંભ્રમથી કંપતો, મનમાં અત્યંત ભયભીત થતો અર્જુન નમસ્કાર કરી અત્યંત નમ્ર અને ગદ્દ ગદ્દ કંઠે ફરીથી ભગવાન શ્રી કૃષ્ણને આ પ્રમાણે કહેવા લાગ્યો.(૩૫)
ભાષ્ય
સંજય ફરીથી વર્ણન કરે છે. ભગવાન કેશવના (સુંદર કેશવાળા અથવા ક+અ+ઈશ = બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, મહેશના પણ સ્વામી) આ વચનો (`એતત્ વચનમ્`) સાંભળીને (`શ્રુત્વા`), મુકુટધારી અર્જુન (`કિરીટી`) હાથ જોડીને (`કૃતાઞ્જલિઃ`), ભય અને સંભ્રમથી કાંપતો (`વેપમાનઃ`), અત્યંત ભયભીત થયેલો (`ભીતભીતઃ`), ભગવાન કૃષ્ણને (`કૃષ્ણમ્`) ફરીથી નમસ્કાર કરીને (`નમસ્કૃત્વા`), પ્રણામ કરીને (`પ્રણમ્ય`), ગળગળા સ્વરે (`સગદ્ગદમ્`) ફરીથી (`ભૂયઃ એવ`) બોલ્યો (`આહ`). ભગવાનના ખુલાસા અને આશ્વાસન છતાં, વિશ્વરૂપનો પ્રભાવ એટલો તીવ્ર હતો કે અર્જુન હજી પણ ભય અને આશ્ચર્યથી ધ્રુજી રહ્યો હતો. જોકે, તેના ભયમાં હવે ઊંડી શ્રદ્ધા અને સમર્પણ ભળેલાં હતાં, જે તેના નમસ્કાર અને ગળગળા સ્વરમાં પ્રગટ થાય છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.