ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 33

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಎಲ್ಲ ಯೋಧರ ಸಂಹಾರವು ಈಗಾಗಲೇ ತನ್ನಿಂದ (ಕಾಲರೂಪದಿಂದ) ನಿಶ್ಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ಅರ್ಜುನನು ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರನಾಗಿ ತನ್ನ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಆದ್ದರಿಂದ (`ತಸ್ಮಾತ್`) ನೀನು (`ತ್ವಂ`) ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು (`ಉತ್ತಿಷ್ಠ`). (ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ) ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು (`ಯಶಃ`) ಗಳಿಸು (`ಲಭಸ್ವ`). ಶತ್ರುಗಳನ್ನು (`ಶತ್ರುನ್`) ಜಯಿಸಿ (`ಜಿತ್ವಾ`) ಸಮೃದ್ಧವಾದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು (`ರಾಜ್ಯಂ ಸಮೃದ್ಧಂ`) ಅನುಭವಿಸು (`ಭುಂಕ್ಷ್ವ`). ಇವರೆಲ್ಲರೂ (`ಏತೇ`) ನನ್ನಿಂದಲೇ (`ಮಯಾ ಏವ`) ಮೊದಲೇ (`ಪೂರ್ವಂ ಏವ`) ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ (`ನಿಹತಾಃ`). ಸವ್ಯಸಾಚಿಯೇ (ಎಡಗೈಯಿಂದಲೂ ಬಾಣ ಬಿಡಬಲ್ಲ ಅರ್ಜುನನೇ)! ನೀನು ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್ತ (ಕಾರಣ, ಉಪಕರಣ) (`ನಿಮಿತ್ತಮಾತ್ರಂ`) ಆಗು (`ಭವ`)." ಯುದ್ಧದ ಫಲಿತಾಂಶದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸದೆ, ಭಗವಂತನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ.