ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 32

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಆ ಉಗ್ರ ರೂಪದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಾನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ (`ಲೋಕಕ್ಷಯಕೃತ್`), ಅತಿ ವೃದ್ಧಿಹೊಂದಿದ (ಪ್ರಬಲವಾದ) (`ಪ್ರವೃದ್ಧಃ`) ಕಾಲನು (`ಕಾಲಃ ಅಸ್ಮಿ`). ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು (ಇಲ್ಲಿರುವ ಯೋಧರನ್ನು) (`ಲೋಕಾನ್`) ಸಂಹರಿಸಲು (`ಸಮಾಹರ್ತುಂ`) ಇಲ್ಲಿ (`ಇಹ`) ಪ್ರವೃತ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ (`ಪ್ರವೃತ್ತಃ`). ಎದುರು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ (`ಪ್ರತ್ಯನೀಕೇಷು`) ನಿಂತಿರುವ (`ಅವಸ್ಥಿತಾಃ`) ಯೋಧರೆಲ್ಲರೂ (`ಸರ್ವೇ ಯೇ ಯೋಧಾಃ`), ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ (ಪಾಂಡವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ) (`ತ್ವಾ ಋತೇ ಅಪಿ`), (ಇನ್ನು ಮುಂದೆ) ಇರುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಭವಿಷ್ಯಂತಿ`)." ಭಗವಂತನ ಆ ಉಗ್ರ ರೂಪವು ಬೇರಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಸರ್ವಸಂಹಾರಕವಾದ 'ಕಾಲ'. ಅದರ ಉದ್ದೇಶ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿರುವ ಅಧರ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಯೋಧರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದು. ಪಾಂಡವರ ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಕೌರವರ ನಾಶವು ಈಗಾಗಲೇ ಕಾಲಪುರುಷನಿಂದ ನಿಶ್ಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.