ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 21

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಈ (`ಅಮೀ ಹಿ`) ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹಗಳು (`ಸುರಸಂಘಾಃ`) ನಿನ್ನನ್ನು (`ತ್ವಾ`) ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ (ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ). ಕೆಲವರು (`ಕೇಚಿತ್`) ಭಯಗೊಂಡವರಾಗಿ (`ಭೀತಾಃ`) ಕೈಮುಗಿದು (`ಪ್ರಾಂಜಲಯಃ`) ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ (`ಗೃಣಂತಿ`). ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರ ಸಮೂಹಗಳು (`ಮಹರ್ಷಿ-ಸಿದ್ಧ-ಸಂಘಾಃ`) 'ಸ್ವಸ್ತಿ' (ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ) (`ಸ್ವಸ್ತಿ ಇತಿ ಉಕ್ತ್ವಾ`) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ (`ಸ್ತುತಿಭಿಃ ಪುಷ್ಕಲಾಭಿಃ`) ನಿನ್ನನ್ನು (`ತ್ವಾಂ`) ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ (`ಸ್ತುವಂತಿ`)." ಕೆಲವರು ಭಯದಿಂದ ಶರಣಾದರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ, ವೇದೋಕ್ತ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.