अध्याय 11 · श्लोक 21

अमी हि त्वां सुरसङ्घा विशन्ति केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणन्ति । स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥ ११-२१ ॥

अर्थ

तेच देवतांचे समुदाय आपल्यात शिरत आहेत आणि काही भयभीत होऊन हात जोडून आपल्या नावांचे व गुणांचे वर्णन करीत आहेत. तसेच महर्षी व सिद्ध यांचे समुदाय, सर्वांचे कल्याण होवो, अशी मंगलाशा करून उत्तमोत्तम स्तोत्रे म्हणून आपली स्तुती करीत आहेत. ॥ ११-२१ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णाचे विशाल रूप पाहताना अर्जुनाला जी परिस्थिती दिसते त्याचे वर्णन केले आहे. अर्जुनाने पाहिले की अनेक देव आणि ऋषी भगवंताच्या महान रूपात प्रवेश करत आहेत. काही देव घाबरतात आणि हात जोडून प्रार्थना करतात आणि देवाची स्तुती करतात. महर्षी आणि सिद्धगण पुष्कल स्तुतीसह “स्वस्ती” (शुभेच्छा) म्हणत देवाची स्तुती करत आहेत. हे दृश्य अत्यंत भव्य आणि विस्मयकारक आहे, ज्यामध्ये सर्व सर्वोच्च देवता, ऋषी आणि सिद्ध परमेश्वराची महिमा गात आहेत. अशा प्रकारे, या श्लोकात असे दाखवण्यात आले आहे की, परमेश्वराचे महान रूप इतके विशाल आणि प्रभावशाली आहे की महान देव, महर्षी आणि सिद्धगण देखील त्याची प्रार्थना आणि आराधना करत आहेत आणि परमेश्वराचा आशीर्वाद प्राप्त करू इच्छितात. हे देवाचे अनंत रूप आणि त्याचा महिमा दाखवते, जे पाहून प्रत्येकाला भक्ती आणि आदर वाटतो.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.