ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 19

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ವಿಶ್ವರೂಪದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ (`ಅನಾದಿಮಧ್ಯಾಂತಂ`), ಅನಂತವಾದ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನಾಗಿಯೂ (`ಅನಂತವೀರ್ಯಂ`), ಅನಂತವಾದ ತೋಳುಗಳುಳ್ಳವನಾಗಿಯೂ (`ಅನಂತಬಾಹುಂ`), ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯರೇ ಕಣ್ಣುಗಳಾಗಿ ಉಳ್ಳವನಾಗಿಯೂ (`ಶಶಿಸೂರ್ಯನೇತ್ರಂ`), ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯೇ ಮುಖವಾಗಿ ಉಳ್ಳವನಾಗಿಯೂ (`ದೀಪ್ತಹುತಾಶವಕ್ತ್ರಂ`), ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ (`ಸ್ವತೇಜಸಾ`) ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು (`ಇದಂ ವಿಶ್ವಂ`) ತಪ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವವನಾಗಿಯೂ (`ತಪಂತಂ`) ಇರುವ ನಿನ್ನನ್ನು (`ತ್ವಾಂ`) ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ (`ಪಶ್ಯಾಮಿ`)." ಭಗವಂತನ ರೂಪವು ಸೌಮ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಉಗ್ರವೂ ಆಗಿದೆ, ಅವನ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸುಗಳು ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿವೆ. ಅವನ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಅಗ್ನಿಯು ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ಸಂಹಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.