ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 14
ತತಃ ಸ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟೋ ಹೃಷ್ಟರೋಮಾ ಧನಂಜಯಃ |
ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ದೇವಂ ಕೃತಾಂಜಲಿರಭಾಷತ ||
ಅರ್ಥ
ಅನಂತರ ಆ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡ, ಭಾವೋದ್ರೇಕದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡ ಅರ್ಜುನನು ದೇವೋತ್ತಮನಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದು ಹೇಳಲಾರಂಭಿಸಿದನು
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಆ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗಿತ್ತು? ಅನಂತರ (`ತತಃ`) ಆ ಧನಂಜಯನು (ಅರ್ಜುನನು) (`ಸಃ ಧನಂಜಯಃ`) ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿದವನಾಗಿ (`ವಿಸ್ಮಯ-ಆವಿಷ್ಟಃ`), (ಭಯ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ) ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡವನಾಗಿ (`ಹೃಷ್ಟರೋಮಾ`), ದೇವನಿಗೆ (ವಿಶ್ವರೂಪধারী ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ) (`ದೇವಂ`) ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ (`ಶಿರಸಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ`), ಕೈಮುಗಿದವನಾಗಿ (`ಕೃತಾಂಜಲಿಃ`) (ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು) ಹೇಳಿದನು (`ಅಭಾಷತ`). ವಿಶ್ವರೂಪದ ದರ್ಶನವು ಅರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪರಮ ವಿಸ್ಮಯ, ಆನಂದ, ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಅವನು ಭಾವಪರವಶನಾಗಿ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಶಿರಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
Banaka ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.