ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 13

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಆ ವಿಶ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ಕಂಡ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಅಂಶವನ್ನು ಸಂಜಯನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ (`ತದಾ`) ಪಾಂಡವನು (ಅರ್ಜುನನು) (`ಪಾಂಡವಃ`) ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ (`ಅನೇಕಧಾ ಪ್ರವಿಭಕ್ತಂ`) ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತನ್ನು (`ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಜಗತ್`) ದೇವದೇವನಾದ (ಭಗವಂತನ) (`ದೇವದೇವಸ್ಯ`) ಶರೀರದಲ್ಲಿ (`ಶರೀರೇ`) ಅಲ್ಲಿ (`ತತ್ರ`) ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು (`ಏಕಸ್ಥಂ`) ಕಂಡನು (`ಅಪಶ್ಯತ್`). ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಸಕಲ ಲೋಕಗಳು, ಜೀವಿಗಳು, ವಸ್ತುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವೆಲ್ಲವೂ ಆ ವಿಶ್ವರೂಪದ ದೇಹದೊಳಗೆ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಅಡಗಿರುವುದನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಂಡನು. ಇದು ಭಗವಂತನೇ ಸರ್ವಾಧಾರ ಮತ್ತು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ದೃಶ್ಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು.