ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 1

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಯೋಗಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಅರ್ಜುನನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಭ್ರಮೆಗಳು ದೂರವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಅವನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. "ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಲು (`ಮದನುಗ್ರಹಾಯ`), ಪರಮ ರಹಸ್ಯವಾದ (`ಪರಮಂ ಗುಹ್ಯಂ`) ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ವಿಷಯಕವಾದ (ಆತ್ಮ-ಪರಮಾತ್ಮನ ವಿಷಯವಾದ) (`ಅಧ್ಯಾತ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಂ`) ಯಾವ ಮಾತನ್ನು (`ಯತ್ ವಚಃ`) ನಿನ್ನಿಂದ (`ತ್ವಯಾ`) ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತೋ (`ಉಕ್ತಂ`), ಅದರಿಂದ (`ತೇನ`) ನನ್ನ (`ಮಮ`) ಈ ಮೋಹವು (ಭ್ರಾಂತಿಯು) (`ಅಯಂ ಮೋಹಃ`) ದೂರವಾಗಿದೆ (`ವಿಗತಃ`)." ಕೃಷ್ಣನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ತಾನು ಕೇವಲ ಈ ದೇಹವಲ್ಲ, ಆತ್ಮನೆಂದೂ, ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಲ್ಲವೆಂದೂ, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದೂ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ಅವನ 'ನಾನು, ನನ್ನವರು' ಎಂಬ ಮೋಹವು ಈಗ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಿದೆ.