ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 42

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ತನ್ನ ಅನಂತ ಸ್ವರೂಪದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಚಿತ್ರಣದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅಥವಾ (`ಅಥ ವಾ`), ಅರ್ಜುನ! ಈ ಬಹಳಷ್ಟು (ವಿಭೂತಿಗಳ ವಿವರವಾದ) (`ಬಹುನಾ ಏತೇನ`) ಜ್ಞಾನದಿಂದ (`ಜ್ಞಾತೇನ`) ನಿನಗೆ (`ತವ`) ಪ್ರಯೋಜನವೇನು (`ಕಿಂ`)? (ಇದರ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಕೇಳು:) ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತನ್ನು (`ಇದಂ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಜಗತ್`) (ನನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯ) ಒಂದೇ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ (`ಏಕ-ಅಂಶೇನ`) ಧರಿಸಿ (ಆಧಾರವಾಗಿ ನಿಂತು) (`ವಿಷ್ಟಭ್ಯ`) ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ (`ಸ್ಥಿತಃ`)." ಭಗವಂತನ ವಿಭೂತಿಗಳು ಅನಂತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅವನ ಸ್ವರೂಪದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ. ಈ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ, ಅದರ ಸಕಲ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳು, ಚರಾಚರ ವಸ್ತುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯ ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ವ್ಯಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವು ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎಷ್ಟೋ ಪಾಲು ಮಿಗಿಲಾದುದು ಮತ್ತು ಅಚಿಂತ್ಯವಾದುದು. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡರೆ, ಅವನ ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಅರಿವು ಮೂಡುತ್ತದೆ.