ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 9

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅಂತಹ ಭಾವಸಮನ್ವಿತರಾದ ಭಕ್ತರ (ಬುಧರು) ಜೀವನ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಅನುಭವ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ಅವರ ಚಿತ್ತವು (ಮನಸ್ಸು) ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ (`ಮತ್-ಚಿತ್ತಾಃ`). ಅವರ ಪ್ರಾಣಗಳು (ಜೀವನ ಶಕ್ತಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು) ನನಗಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಾಗಿರುತ್ತವೆ (ಅವರ ಬದುಕಿನ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ನಾನೇ) (`ಮದ್ಗತಪ್ರಾಣಾಃ`). ಅವರು ಪರಸ್ಪರ (`ಪರಸ್ಪರಂ`) ನನ್ನ ತತ್ವವನ್ನು (ಜ್ಞಾನವನ್ನು) ಬೋಧಿಸುತ್ತಾ (`ಬೋಧಯಂತಃ`) ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕಥೆಗಳನ್ನು (ನಾಮ, ರೂಪ, ಗುಣ, ಲೀಲೆಗಳನ್ನು) (`ಮಾಂ`) ಹೇಳುತ್ತಾ (`ಕಥಯಂತಃ ಚ`) ಯಾವಾಗಲೂ (`ನಿತ್ಯಂ`) ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ (`ತುಷ್ಯಂತಿ ಚ`) ಮತ್ತು (ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನನ್ನಲ್ಲಿ) ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ (`ರಮಂತಿ ಚ`). ಭಕ್ತರ ಜೀವನವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಚಿಂತನೆ, ಕೀರ್ತನೆ, ಶ್ರವಣ, ಬೋಧನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಭಗವತ್ಸಂಬಂಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳೇ ಅವರಿಗೆ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.