ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 8

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ ಜ್ಞಾನದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಎಲ್ಲದರ (`ಸರ್ವಸ್ಯ`) ಉತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಾನ (`ಪ್ರಭವಃ`), ನನ್ನಿಂದಲೇ (`ಮತ್ತಃ`) ಎಲ್ಲವೂ (`ಸರ್ವಂ`) ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ (ಚಲಿಸುತ್ತದೆ, ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ) (`ಪ್ರವರ್ತತೇ`)." - ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ (`ಇತಿ`) ತಿಳಿದುಕೊಂಡು (`ಮತ್ವಾ`), ಜ್ಞಾನಿಗಳು (`ಬುಧಾಃ`) (ಪ್ರೀತಿ) ಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿ (`ಭಾವ-ಸಮನ್ವಿತಾಃ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ (ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ) (`ಭಜಂತೇ`). ಯಾರು ಕೃಷ್ಣನೇ ಸರ್ವ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ, ಸಕಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಪ್ರೇರಕ ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕೇವಲ ಬೌದ್ಧಿಕ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೆ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭಗವಂತನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನವು ಭಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ.