ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 10

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹೀಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ? "ಯಾವಾಗಲೂ (ನನ್ನಲ್ಲಿ) ಯುಕ್ತರಾದ (`ತೇಷಾಂ ಸತತ-ಯುಕ್ತಾನಾಂ`) ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ (`ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕಂ`) ಭಜಿಸುವ (`ಭಜತಾಂ`) ಅವರಿಗೆ, ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಆ ಬುದ್ಧಿಯೋಗವನ್ನು (ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಲು ಬೇಕಾದ ವಿವೇಕ, ಜ್ಞಾನಯುಕ್ತವಾದ ಉಪಾಯವನ್ನು) (`ತಂ ಬುದ್ಧಿಯೋಗಂ`) ಕೊಡುತ್ತೇನೆ (`ದದಾಮಿ`), ಯಾವುದರಿಂದ (`ಯೇನ`) ಅವರು (`ತೇ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಸೇರುತ್ತಾರೋ (`ಉಪಯಾಂತಿ`)." ಭಕ್ತನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ತಲುಪಲಾರ. ಆದರೆ, ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದಾಗ, ಭಗವಂತನೇ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿ, ತನ್ನನ್ನು ಸೇರಲು ಬೇಕಾದ ಸರಿಯಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗವನ್ನು (ಬುದ್ಧಿಯೋಗ) ಕರುಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಭಗವಂತನ ಕೃಪಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಭಕ್ತ-ಭಗವಂತರ ನಡುವಿನ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.