ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 6

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಮಾನವಕುಲದ ಆದಿಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಪ್ರವರ್ತಕರು ಸಹ ತನ್ನಿಂದಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಹಿಂದಿನ (`ಪೂರ್ವೇ`) ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು (ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು - ಮರೀಚಿ, ಅತ್ರಿ, ಅಂಗಿರಸ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠ) (`ಮಹರ್ಷಯಃ ಸಪ್ತ`) ಮತ್ತು ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಹಿಂದಿನ ನಾಲ್ವರು (ಸನಕ, ಸನಂದನ, ಸನಾತನ, ಸನತ್ಕುಮಾರ ಎಂಬ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾನಸಪುತ್ರರು) (`ಚತ್ವಾರಃ`) ಹಾಗೆಯೇ ಮನುಗಳು (ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು ಮುಂತಾದವರು) (`ಮನವಃ ತಥಾ`) - ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಭಾವದಿಂದ (ನನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ) (`ಮದ್ಭಾವಾಃ`) ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು (`ಮಾನಸಾಃ ಜಾತಾಃ`). ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ (`ಲೋಕೇ`) ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು (`ಇಮಾಃ ಪ್ರಜಾಃ`) ಅವರ (`ಯೇಷಾಂ`) ಸಂತತಿಯೇ." ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಭಗವಂತನ ಮಾನಸಿಕ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದಲೇ ಉತ್ಪನ್ನರಾದವರು. ಹೀಗೆ, ಸರ್ವ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲವೂ ಭಗವಂತನೇ.