अध्याय 10 · श्लोक 6

स्पष्टीकरण

या श्लोकात, भगवान श्रीकृष्ण आपली दैवी स्थिती आणि शक्ती स्पष्ट करतात आणि म्हणतात की: महर्षय: सप्त पूर्वे – पूर्वी सात महर्षी (सप्तर्षी) होते. हे ऋषी प्राचीन काळी जगाचे मार्गदर्शक आणि धर्माचे रक्षक होते. चत्वारो मानवस्तथा - यानंतर चार मनुस झाले. मनू हा एक प्राचीन शासक होता ज्याने मानवतेच्या उदाहरणाचे आणि धर्माचे पालन केले आणि त्याची पूजा आणि आदर केला जातो. मद्भव मनसा जात - हे महर्षी आणि मनू हे सर्व माझ्या आध्यात्मिक प्रभावामुळे निर्माण झाले आहेत. त्यांचे अस्तित्व आणि प्रभाव माझ्या दैवी शक्तीने येतो. येशां लोक इमाह प्रजाः - हे सर्व विषय आणि लोक अस्तित्वात आले आहेत ते त्या महर्षी आणि मनुंमुळे. अशाप्रकारे, भगवान कृष्ण स्पष्ट करतात की संपूर्ण सृष्टी, त्यातील घटक आणि सर्व जीवन त्यांच्या स्वतःच्या दैवी प्रभावाने आणि शक्तीने जोडलेले आहे. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्ण त्यांचे सर्वोच्च स्थान आणि विश्वाच्या निर्मितीमध्ये त्यांची भूमिका स्पष्ट करतात.