ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 36

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಕೆಲವು ಧನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಋಣಾತ್ಮಕ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಅಂಶಗಳಲ್ಲೂ ತನ್ನ ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. "ವಂಚಿಸುವವರ (`ಛಲಯತಾಂ`) ವಂಚನೆಯ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಜೂಜಾಟ (`ದ್ಯೂತಂ ಅಸ್ಮಿ`) (ಇದು ಅತಿ ಮೋಹಕವಾದ, ವ್ಯಸನಕಾರಿಯಾದ ವಂಚನೆಯ ರೂಪ). ತೇಜಸ್ವಿಗಳ (ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಗಳ) (`ತೇಜಸ್ವಿನಾಂ`) ತೇಜಸ್ಸು (ಪ್ರಭಾವ, ಕಾಂತಿ) (`ತೇಜಃ ಅಹಂ`). ನಾನು ಜಯ (`ಜಯಃ ಅಸ್ಮಿ`) (ಯಶಸ್ಸು), ನಾನು ಉದ್ಯಮ (ಪ್ರಯತ್ನ, ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ) (`ವ್ಯವಸಾಯಃ ಅಸ್ಮಿ`). ಸತ್ವಗುಣವುಳ್ಳವರ (`ಸತ್ತ್ವವತಾಂ`) ಸತ್ವ (ಶಕ್ತಿ, ಧೈರ್ಯ, ಒಳ್ಳೆಯತನ) (`ಸತ್ತ್ವಂ ಅಹಂ`)." ಇಲ್ಲಿ ಜೂಜಾಟವನ್ನು ವಿಭೂತಿಯೆಂದು ಹೇಳಿರುವುದು, ಅದರ ತೀವ್ರವಾದ ಆಕರ್ಷಣ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮೋಹಕತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಅದು ಭಗವಂತನ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವೆಂದು ಸೂಚಿಸಲು. ಆದರೆ, ಗೀತೆಯು ಜೂಜಾಟವನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಉಳಿದಂತೆ, ತೇಜಸ್ಸು, ಜಯ, ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವಿಕ ಶಕ್ತಿ ಇವು ಭಗವಂತನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು.