ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 21

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ತಾನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಹೇಗೆ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಹನ್ನೆರಡು ಆದಿತ್ಯರಲ್ಲಿ (`ಆದಿತ್ಯಾನಾಂ`) ನಾನು ವಿಷ್ಣು (`ಅಹಂ ವಿಷ್ಣುಃ`) (ವಾಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ ವಿಷ್ಣು). ಬೆಳಕು ನೀಡುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ (`ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ`) ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸೂರ್ಯನು (`ರವಿಃ ಅಂಶುಮಾನ್`). ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮರುತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ (ವಾಯುದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ) (`ಮರುತಾಂ`) ನಾನು ಮರೀಚಿ ಎಂಬ ಮರುತ್ತು (`ಮರೀಚಿಃ ಅಸ್ಮಿ`). ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ (`ನಕ್ಷತ್ರಾಣಾಂ`) ನಾನು ಚಂದ್ರನು (`ಅಹಂ ಶಶೀ`) (ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಚಂದ್ರ)." ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ಅಂಶವನ್ನು ತನ್ನ ವಿಭೂತಿಯೆಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು.