ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 19

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನ ಶ್ರದ್ಧಾಪೂರ್ಣವಾದ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಮన్నిಸಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪುತ್ತಾನೆ. "ಹಂತ (ಸಂತೋಷ ಸೂಚಕ ಶಬ್ದ)! ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ! ನನ್ನ ದಿವ್ಯವಾದ (`ದಿವ್ಯಾಃ ಹಿ`) ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು (`ಆತ್ಮವಿಭೂತಯಃ`) ನಿನಗೆ (`ತೇ`) ಹೇಳುತ್ತೇನೆ (`ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ`). ಆದರೆ, ನನ್ನ (ವಿಭೂತಿಗಳ) ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕೆ (`ವಿಸ್ತರಸ್ಯ ಮೇ`) ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ (`ನ ಅಂತಃ ಅಸ್ತಿ`). ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾದವುಗಳನ್ನು (ಮುಖ್ಯವಾದವುಗಳನ್ನು) ಮಾತ್ರ (`ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತಃ`) ಹೇಳುತ್ತೇನೆ." ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆಗಳು ಅನಂತ, ಸಾಗರದಂತೆ ಅಪಾರ. ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅರ್ಜುನನ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ಸುಲಭವಾಗುವಂತೆ, ಮುಖ್ಯವಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅಥವಾ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕೆಲವು ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.