अध्याय 10 · श्लोक 19
श्रीभगवानुवाच हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः । प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥ १०-१९ ॥
अर्थ
भगवान श्रीकृष्ण म्हणाले, हे कुरुश्रेष्ठा (अर्थात कुरुवंशीयांमध्ये श्रेष्ठ अर्जुना), आता मी ज्या माझ्या दिव्य विभूती आहेत, त्या मुख्य मुख्य अशा तुला सांगेन. कारण माझ्या विस्ताराला शेवट नाही. ॥ १०-१९ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला म्हणतात की "हे कुरुंपैकी सर्वोत्तम (अर्जुन), मी आता तुला माझे दैवी वैभव (ऐश्वर्या) वर्णन करीन. मी त्यांचे थोडक्यात वर्णन करेन कारण माझ्या गौरवांचा विस्तार अमर्याद आहे, ज्याचा अंत नाही. " येथे भगवान श्रीकृष्ण सूचित करत आहेत की ते अर्जुनला त्याच्या काही प्रमुख आणि महत्त्वाच्या व्यक्तिमत्त्वांबद्दल सांगतील, परंतु त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वांना मर्यादा नसल्यामुळे ते सर्व व्यक्तिमत्त्वांचे वर्णन करू शकतात हे पूर्णपणे शक्य नाही. भगवंताची रूपे अनंत आहेत आणि त्यांची संपूर्ण व्याप्ती शब्दात वर्णन करणे अशक्य आहे. या श्लोकाचा मुख्य उद्देश असा आहे की अर्जुनाला त्याचे देवत्व अधिक समजावे म्हणून भगवंताला त्याची अफाट शक्ती आणि वैभव व्यक्त करायचे आहे. यावरून अर्जुनाला हे समजते की भगवंताचे स्वरूप किती विशाल आणि अमर्याद आहे आणि सर्व रूपे जाणणे त्याला शक्य नाही, परंतु काही महत्त्वाच्या गोष्टी जाणून घेऊनही तो भगवंताचा महिमा जाणू शकतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.