અધ્યાય 10 · શ્લોક 19

ભાષ્ય

અર્જુનની વિનંતી સ્વીકારીને ભગવાન પોતાની વિભૂતિઓનું વર્ણન કરવા સંમત થાય છે. 'હન્ત' (ભલે, સારું), 'હે કુરુશ્રેષ્ઠ!' 'તે દિવ્યાઃ હિ આત્મવિભૂતયઃ કથયિષ્યામિ' – હું તને મારી દિવ્ય વિભૂતિઓ કહીશ. પરંતુ બધી નહીં, 'પ્રાધાન્યતઃ' – મુખ્ય મુખ્ય જ કહીશ. શા માટે? 'મે વિસ્તરસ્ય અન્તઃ ન અસ્તિ' – કારણ કે મારા વિસ્તારનો (વિભૂતિઓનો) કોઈ અંત નથી. ભગવાનની વિભૂતિઓ અનંત છે, તેથી તેઓ માત્ર મુખ્ય વિભૂતિઓનું જ વર્ણન કરશે, જેના દ્વારા તેમના ઐશ્વર્યનો ખ્યાલ આવી શકે.