ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 14

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನು ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾದ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಕೇಶವ! ನೀನು (`ತ್ವಂ`) ನನಗೆ (`ಮಾಂ ಪ್ರತಿ`) ಏನನ್ನು (`ಯತ್`) ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೋ (`ವದಸಿ`), ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ (`ಸರ್ವಂ ಏತತ್`) ನಾನು ಸತ್ಯವೆಂದು (`ಋತಂ`) ನಂಬುತ್ತೇನೆ (`ಮನ್ಯೇ`). ಭಗವನ್! ನಿನ್ನ (`ತೇ`) ನಿಜವಾದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು (ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು) (`ವ್ಯಕ್ತಿಂ`) ದೇವತೆಗಳಾಗಲೀ (`ದೇವಾಃ`) ದಾನವರಾಗಲೀ (`ನ ದಾನವಾಃ`) ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅರಿಯರು (`ನ ಹಿ ವಿದುಃ`)." ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯವೆಂಬ ದೃಢ ವಿಶ್ವಾಸ ಅರ್ಜುನನಲ್ಲಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಕೃಷ್ಣನ ನಿಜವಾದ, ಅನಂತವಾದ ಮಹಿಮೆಯು ದೇವತೆಗಳಂತಹ ಉನ್ನತ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ, ದಾನವರಂತಹ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಿಗೂ ಸಹ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು.