ಅಧ್ಯಾಯ 1 · ಶ್ಲೋಕ 44

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಭಯಕ್ಕೆ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಆಧಾರವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಜನಾರ್ದನ! ಯಾರ ಕುಲಧರ್ಮಗಳು ನಾಶವಾಗಿವೆಯೋ (`ಉತ್ಸನ್ನ-ಕುಲಧರ್ಮಾಣಾಂ`) ಅಂತಹ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ (`ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ`), ಖಚಿತವಾಗಿ (`ನಿಯತಂ`) ನರಕದಲ್ಲಿ (`ನರಕೇ`) ವಾಸವು (`ವಾಸಃ`) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ (`ಭವತಿ`) ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ (`ಇತಿ ಅನುಶುಶ್ರುಮ`)." ಅವನು ತನ್ನ ವಾದವು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮಾತುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕುಲಧರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವುದು ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ನರಕವಾಸವೇ ಗತಿ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯು ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.