ಅಧ್ಯಾಯ 1 · ಶ್ಲೋಕ 41

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅಧರ್ಮದ ಹರಡುವಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಕೃಷ್ಣ! ಅಧರ್ಮವು ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ (`ಅಧರ್ಮ-ಅಭಿಭವಾತ್`), ಕುಲದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ದೂಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ (`ಪ್ರದುಷ್ಯಂತಿ ಕುಲಸ್ತ್ರಿಯಃ`). ಹೇ ವಾೃಷ್ಣೇಯ (ವೃಷ್ಣಿವಂಶದವನೇ - ಕೃಷ್ಣನೇ), ಸ್ತ್ರೀಯರು ದೂಷಿತರಾದಾಗ (`ಸ್ತ್ರೀಷು ದುಷ್ಟಾಸು`), ವರ್ಣಸಂಕರವು (`ವರ್ಣಸಂಕರಃ`) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ (`ಜಾಯತೇ`)." ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪುರುಷರ ನಾಶ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಸಡಿಲಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ರಕ್ಷಣೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಅವರು ದಾರಿತಪ್ಪಬಹುದು ಮತ್ತು ಇದರಿಂದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಗಳ (ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ತರ/ವರ್ಗ) ಮಿಶ್ರಣ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅರ್ಜುನನು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕಾಲದ ಸಾಮಾಜಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಂತೆ, ವರ್ಣಸಂಕರವನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮತ್ತು ಅವನತಿಯ ಚಿಹ್ನೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.