ಅಧ್ಯಾಯ 1 · ಶ್ಲೋಕ 39

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೌರವರು ಅರಿಯದಿದ್ದರೂ, ತಮಗೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಜುನನು ವಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಜನಾರ್ದನ! ಕುಲನಾಶದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದೋಷವನ್ನು (`ಕುಲಕ್ಷಯಕೃತಂ ದೋಷಂ`) ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ (`ಪ್ರಪಶ್ಯದ್ಭಿಃ`) ನಮಗೆ (`ಅಸ್ಮಾಭಿಃ`), ಈ ಪಾಪದಿಂದ (`ಅಸ್ಮಾತ್ ಪಾಪಾತ್`) ಹಿಂತಿರುಗುವುದನ್ನು (`ನಿವರ್ತಿತುಂ`) ತಿಳಿಯದಿರುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ (`ಕಥಂ ನ ಜ್ಞೇಯಂ`)?" ಅರ್ಜುನನ ವಾದದ ತಿರುಳೆಂದರೆ, ಕೌರವರು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಪಾಪದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತಿರುವ ತಾವು (ಪಾಂಡವರು) ಅದೇ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಸರಿ? ಜ್ಞಾನವು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ತಾವು ಈ ಪಾಪಕೃತ್ಯದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವನ ತೀರ್ಮಾನ.