ಅಧ್ಯಾಯ 1 · ಶ್ಲೋಕ 28

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ತನ್ನೆಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಅರ್ಜುನನು ತೀವ್ರವಾದ ಕರುಣೆಯಿಂದ (`ಕೃಪಯಾ ಪರಯಾ ಆವಿಷ್ಟಃ`) ಆವೇಶಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ (`ವಿಷೀದನ್`) ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಕೃಷ್ಣ! ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ (`ಯುಯುತ್ಸುಂ`) ಇಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿರುವ (`ಸಮುಪಸ್ಥಿತಂ`) ಈ ನನ್ನ ಸ್ವಜನರನ್ನು (`ಇಮಂ ಸ್ವಜನಂ`) ನೋಡಿ..." ಇಲ್ಲಿಂದ ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಿಷಾದ ಯೋಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧೋತ್ಸಾಹವು ಕರಗಿ, ಬಂಧುಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ. 'ಸ್ವಜನಂ' (ನನ್ನ ಜನರು) ಎಂಬ ಪದವು ಅವನ ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷದ ಮೂಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.