અધ્યાય 8 · શ્લોક 16

ભાષ્ય

ભગવાન પોતાના ધામની શ્રેષ્ઠતા અને શાશ્વતતા સ્પષ્ટ કરે છે. 'હે અર્જુન!' 'આબ્રહ્મભુવનાત્ લોકાઃ પુનરાવર્તિનઃ' – બ્રહ્મલોકથી માંડીને નીચેના સર્વ લોકો પુનરાવર્તી છે, એટલે કે ત્યાં ગયેલા જીવો પુણ્ય ક્ષીણ થતાં પાછા ફરે છે, ફરીથી જન્મ લે છે. 'તુ' (પરંતુ), 'હે કૌન્તેય!' 'મામ્ ઉપેત્ય પુનર્જન્મ ન વિદ્યતે' – મને પામ્યા પછી પુનર્જન્મ થતો નથી. ભગવદ્ પ્રાપ્તિ જ જન્મ-મરણના ચક્રમાંથી સંપૂર્ણ મુક્તિ આપે છે, અન્ય કોઈ લોકની પ્રાપ્તિ નહીં.