અધ્યાય 6 · શ્લોક 7

ભાષ્ય

જેણે મન જીતી લીધું છે અને જેનું મન પરમ શાંત છે ('જિતાત્મનઃ પ્રશાન્તસ્ય'), તેના અંતઃકરણમાં પરમાત્મા 'સમાહિતઃ' એટલે કે સારી રીતે સ્થિત થાય છે, તેને બ્રહ્મનો સાક્ષાત્કાર થાય છે. આવો યોગી ઠંડી-ગરમી ('શીત-ઉષ્ણ'), સુખ-દુઃખ, તથા માન-અપમાન જેવા દ્વંદ્વોમાં સમ રહે છે, વિચલિત થતો નથી. કારણ કે તેનું ચિત્ત પરમાત્મામાં સ્થિર થવાથી તે બાહ્ય પરિસ્થિતિઓના પ્રભાવથી પર થઈ જાય છે.