અધ્યાય 6 · શ્લોક 13
સમં કાયશિરોગ્રીવं ધારયન્નચલં સ્થિરઃ ।
સંપ્રેક્ષ્ય નાસિકાગ્રં સ્વં દિશશ્ચાનવલોકયન્ ॥૧૩॥
અર્થ
સાધકે સ્થિર થઈને પોતાનો દેહ,મસ્તક અને ડોકને સ્થિર રાખવાં,પછી પોતાની નાસિકાના અગ્રભાગ પર દ્રષ્ટિ સ્થિર કરી,આમતેમ ન જોતાં યોગનો અભ્યાસ શરૂ કરવો.(૧૩)
ભાષ્ય
ધ્યાન માટે શારીરિક મુદ્રા કેવી હોવી જોઈએ તે જણાવે છે. શરીર, મસ્તક અને ગરદનને સીધા ('સમમ્'), અચળ ('અચલમ્') ધારણ કરીને, સ્થિર થઈને બેસવું ('સ્થિરઃ'). પોતાની નાસિકાના અગ્રભાગ પર દૃષ્ટિ સ્થિર કરવી ('સંપ્રેક્ષ્ય નાસિકાગ્રં સ્વમ્') અને આજુબાજુ દિશાઓમાં જોવું નહીં ('દિશઃ ચ અનવલોકયન્'). શરીરની સ્થિરતા અને દૃષ્ટિની એકાગ્રતા મનને સ્થિર કરવામાં સહાયક બને છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.