અધ્યાય 2 · શ્લોક 62
ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते |
सङ्गात्संजायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते || ६२ ||
અર્થ
વિષયોનું ચિંતન કરનારા ('ધ્યાયતઃ વિષયાન્') પુરુષને ('પુંસઃ') તે વિષયોમાં આસક્તિ ('સઙ્ગઃ તેષુ') ઉત્પન્ન થાય છે ('ઉપજાયતે'). આસક્તિથી ('સઙ્ગાત્') કામના ('કામઃ') ઉત્પન્ન થાય છે ('સંજાયતે'), અને કામના(માં વિઘ્ન આવવાથી)થી ('કામાત્') ક્રોધ ('ક્રોધઃ') ઉત્પન્ન થાય છે ('અભિજાયતે').
ભાષ્ય
આ અને પછીનો શ્લોક મનુષ્યના પતનનો મનોવૈજ્ઞાનિક ક્રમ દર્શાવે છે. બધી સમસ્યાનું મૂળ છે વિષયોનું (ભોગની વસ્તુઓનું) વારંવાર ચિંતન કરવું. આ ચિંતનથી તેમાં આસક્તિ (સંગ) જન્મે છે. આસક્તિ તેને પ્રાપ્ત કરવાની તીવ્ર ઇચ્છા (કામ) માં પરિણમે છે. જ્યારે તે કામનાની પૂર્તિમાં કોઈ બાધા આવે છે અથવા તે પૂરી નથી થતી, ત્યારે ક્રોધ જન્મે છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.