અધ્યાય 2 · શ્લોક 53

ભાષ્ય

અહીં યોગની (આત્મસાક્ષાત્કારની) અવસ્થાનું વર્ણન છે. સામાન્ય રીતે શાસ્ત્રોના વિવિધ અને ક્યારેક વિરોધાભાસી લાગતા મતો સાંભળીને બુદ્ધિ ભ્રમિત ('શ્રુતિવિપ્રતિપન્ના') થઈ જાય છે. પરંતુ જ્યારે સાધના દ્વારા આ બુદ્ધિ બધી ભ્રમણાઓથી મુક્ત થઈને પરમાત્માના સ્વરૂપમાં ('સમાધૌ') સંપૂર્ણપણે સ્થિર ('નિશ્ચલા') અને અચળ ('અચલા') થઈ જાય છે, ત્યારે જ યોગની, આત્મસાક્ષાત્કારની, પરમાત્મા સાથેના એકત્વની સ્થિતિ પ્રાપ્ત થાય છે. આ જ બુદ્ધિયોગનું અંતિમ લક્ષ્ય છે.