અધ્યાય 2 · શ્લોક 47
कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन |
मा कर्मफलहेतुर्भूर्मो ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि || ४७ ||
અર્થ
તારો અધિકાર ('તે અધિકારઃ') કર્મ કરવામાં જ ('કર્મણિ એવ') છે, તેનાં ફળોમાં ક્યારેય નહીં ('મા ફલેષુ કદાચન'). તું કર્મોનાં ફળનું કારણ બનીશ નહીં ('મા કર્મફલહેતુઃ ભૂઃ'), અને કર્મ ન કરવામાં ('અકર્મણિ') પણ તારી આસક્તિ ન થાઓ ('મા તે સઙ્ગઃ અસ્તુ').
ભાષ્ય
આ ગીતાનો સૌથી પ્રખ્યાત અને કેન્દ્રવર્તી શ્લોક છે, જે નિષ્કામ કર્મયોગનો સાર છે. તે ચાર મુખ્ય સૂચનો આપે છે: ૧. કર્તવ્ય કર્મ કરવા પર જ આપણો અધિકાર છે. ૨. કર્મના ફળ પર આપણો અધિકાર નથી, તેની ઇચ્છા રાખવી નહીં. ૩. કર્મના ફળનું કારણ આપણે પોતે છીએ એમ માનીને અભિમાન કરવું નહીં (કર્તાપણાનો ભાવ ત્યજવો). ૪. ફળની ચિંતાથી કર્મ છોડી દેવાની વૃત્તિ (અકર્મણ્યતા) માં પણ આસક્ત થવું નહીં. આ ચાર સિદ્ધાંતો કર્મ કરવા છતાં તેના બંધનમાંથી મુક્ત રહેવાનો માર્ગ દર્શાવે છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.