अध्याय 2 · श्लोक 26
अथ चैनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् । तथापि त्वं महाबाहो नैवं शोचितुमर्हसि ॥ २-२६ ॥
अर्थ
परंतु, जर तू आत्मा नेहमी जन्माला येणारा व नेहमी मरणारा आहे, असे मानत असशील, तरीसुद्धा हे महाबाहो, तू अशा रीतीने शोक करणे योग्य नाही. ॥ २-२६ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला समजावून सांगत आहेत की आत्मा (अहंकार) जन्म घेत नाही आणि मरत नाही. आत्मा शाश्वत (नित्य) आहे आणि त्याचा जन्म आणि मृत्यूशी काहीही संबंध नाही. जरी तुम्ही हे मान्य केले की आत्मा जन्म आणि मृत्यूच्या अधीन आहे, तरीही तुम्हाला शोक करण्याची गरज नाही. भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला हा संदेश देत आहेत की आत्म्याला शाश्वत आणि अमर स्वभाव आहे. शरीर जन्म आणि मृत्यू केवळ भौतिक स्वरूपात घेते, तर आत्मा अविनाशी आणि शाश्वत आहे. म्हणून, आत्म्यासाठी शोक करणे व्यर्थ आहे, कारण आत्मा कधीही संपत नाही. या श्लोकाचा अर्थ असा आहे की अर्जुनाने आपल्या मनातील आत्म्याचे अमरत्व समजून घेऊन कर्तव्यमार्गावर चालावे आणि शोकाची भावना सोडून द्यावी.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.