અધ્યાય 2 · શ્લોક 19

य एनं वेत्ति हन्तारं यश्चैनं मन्यते हतम् |

उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते || १९ ||

અર્થ

જે ('યઃ') આ (આત્મા) ને ('એનમ્') મારનારો ('હન્તારમ્') માને છે ('વેત્તિ'), અને જે ('યઃ ચ') આને ('એનમ્') મરેલો ('હતમ્') માને છે ('મન્યતે'), તે બંને ('ઉભૌ તૌ') (સત્યને) જાણતા નથી ('ન વિજાનીતઃ'); કારણ કે આ (આત્મા) ('ન અયમ્') ખરેખર મારતો નથી ('હન્તિ') કે મરાતો નથી ('ન હન્યતે').

ભાષ્ય

આ શ્લોક આત્મા વિશેની સામાન્ય ગેરસમજ દૂર કરે છે. લોકો માને છે કે 'હું મારું છું' અથવા 'હું મરું છું'. ભગવાન સ્પષ્ટ કરે છે કે જે આત્માને મારનાર (કર્તા) અથવા મરનાર (કર્મ) સમજે છે, તે બંને અજ્ઞાની છે. આત્મા પોતાના શુદ્ધ સ્વરૂપમાં અકર્તા અને અમર છે. મારવાની ક્રિયા શરીર અને અહંકાર સાથે જોડાયેલી છે, શાશ્વત આત્મા સાથે નહીં. તેથી, યુદ્ધમાં કોઈ કોઈને ખરેખર મારતું નથી અને કોઈ ખરેખર મરતું નથી (આત્માના સ્તરે).

Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.