अध्याय 2 · श्लोक 19

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आत्म्याची अमरता आणि शाश्वतता स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की जो व्यक्ती आत्म्याला 'हंता' (हत्या करणारा) किंवा 'हातम' (मृत) मानतो, दोन्ही लोकांना सत्य समजत नाही. भगवान श्रीकृष्ण शिकवतात की कोणीही आत्म्याला मारू शकत नाही आणि मरू शकत नाही. आत्म्याचे स्वरूप अपरिवर्तनीय आणि शाश्वत आहे. कोणतीही बाह्य शक्ती ती नष्ट करू शकत नाही. जो मनुष्य आत्म्याला मारणे किंवा मरणे असे पाहतो त्याला आत्म्याचे वास्तव समजत नाही. आत्म्याला जन्म किंवा मृत्यू नाही. ते अखंड, अखंड आणि अमर आहे. अशा प्रकारे, या श्लोकात, श्रीकृष्ण आपल्याला आत्म्याच्या अमरत्वाची जाणीव करून देतात आणि आपल्याला सांगतात की मृत्यू हा केवळ शरीराचा आहे, आत्म्याचा नाही. जे आत्म्याला हंता (हत्या करणारा) किंवा हातम (मृत) समजतात, त्यांना आत्म्याचे सत्य खरोखर समजत नाही.